Image 1 of 4
Image 2 of 4
Image 3 of 4
Image 4 of 4
Hands that Remember Hands that Create
In this exhibition, textiles take centre stage as carriers of memories and as a powerful connector between generations. For centuries, textile knowledge has been passed down from hand to hand: from (grand)parent to child. Techniques such as knitting, crocheting, and sewing carry not only craftsmanship, but also stories, traditions, and personal memories.
Due to the digitalisation of society, this form of intergenerational knowledge transfer has faded into the background over recent decades, causing valuable knowledge to risk being lost. At the same time, a new generation of makers is ready and highly motivated to learn and continue this knowledge. Many of them took their first steps through online platforms, but are increasingly seeking direct contact with the ‘older generation’.
This exhibition centres on four makers of the new generation, each with their own learning process and way of entering into dialogue with the previous generation. Four ways of keeping our textile heritage alive. Not as a static history, but as a craft that continues to move, grow, and renew itself.
In deze tentoonstelling staat textiel centraal als drager van herinneringen en als krachtige verbinder tussen generaties. Al eeuwen wordt textielkennis doorgegeven van hand tot hand: van (groot)ouder op kind. Technieken als breien, haken en naaien dragen niet alleen vakmanschap, maar ook verhalen, tradities en persoonlijke herinneringen met zich mee.
Door de digitalisering van de samenleving is deze intergenerationele kennisoverdracht de afgelopen decennia naar de achtergrond verdwenen, waardoor waardevolle kennis dreigt verloren te gaan. Tegelijkertijd staat er een nieuwe generatie makers klaar die sterk gemotiveerd zijn om deze kennis te leren en voort te zetten. Veel van hen hebben hun eerste stappen gezet via online platforms, maar hebben een groeiende behoefte aan direct contact met de ‘oude garde’.
In deze tentoonstelling staan vier makers van de nieuwe generatie centraal. Ieder met een eigen leerproces en manier om in dialoog te gaan met de vorige generatie. Vier manieren om ons textielerfgoed levend te houden. Niet als statische geschiedenis, maar als een ambacht dat blijft bewegen, groeien en vernieuwen.
Timour-Aloïs Bonin | My Mothers
In ‘My Mothers’ onderzoekt Timour-Aloïs Bonin hoe textiel een rol speelt binnen de familiegeschiedenis van vrouwen. Ze werkt met textieltechnieken die vaak van generatie op generatie zijn doorgegeven en gebruikt het maakproces om persoonlijke verhalen, tradities en erfgoed samen te brengen.
Het werk is opgezet als een plek om samen te komen. Door zachte materialen, handwerk en aandacht voor detail ontstaat een ruimte die veilig en vertrouwd aanvoelt. Textiel wordt hier niet alleen gebruikt als materiaal, maar ook als middel om verhalen vast te houden en door te geven. Het project nodigt bezoekers uit om na te denken over familiebanden, verbondenheid en wat je kunt meenemen uit traditionele vaardigheden.
De gordijnen zijn geïnspireerd op madrasstof, een belangrijk onderdeel van de geschiedenis en traditionele kleding van Guadeloupe. Ze zijn met de hand geweven op een Zweeds weefgetouw, met mohair garen. Het resultaat is een zachte, tactiele afscheiding tussen de ruimte en de buitenwereld.
—
In ‘My Mothers’, Timour-Aloïs Bonin explores how textiles play a role within the family history of women. She works with textile techniques that have often been passed down from generation to generation and uses the making process to bring together personal stories, traditions, and heritage.
The work is conceived as a place to come together. Through soft materials, handwork, and attention to detail, the space feels safe and familiar. Here, textiles are not only used as a material, but also as a way to hold and pass on stories. The project invites visitors to think about family ties, connectedness, and what traditional skills can offer today.
The curtains are inspired by madras fabric, an important part of the history and traditional clothing of Guadeloupe. They were handwoven on a Swedish loom using mohair yarn. The result is a soft, tactile separation between the space and the outside world.
Isa Gaastra en de brei-oma’s | Het Zonnekleed & Quilts
Isa Gaastra is een Nederlandse kunstenaar en docent die veel werkt met textiel en gerecyclede materialen. Samenwerking speelt een grote rol in haar praktijk. Ze maakt kunst niet alleen om naar te kijken, maar als manier om mensen met elkaar te verbinden.
In projecten zoals *Het Zonnekleed* werkt Isa samen met kunstenaar Tonny van Sommeren en buurtbewoners aan een schaduwkleed voor het Bospolderplein in Rotterdam. Door samen te haken ontstaat er ruimte voor ontmoeting, gesprek en kennisdeling. Haar werk kenmerkt zich door kleur, humor en duidelijke teksten, waarmee ze maatschappelijke thema’s zoals duurzaamheid, identiteit en samenleven toegankelijk maakt.
Isa noemt zichzelf een “Social Illustrator”: iemand die kunst inzet om verhalen te delen en verbinding te creëren tussen mensen van verschillende leeftijden en achtergronden.
—
Isa Gaastra is a Dutch artist and teacher who works extensively with textiles and recycled materials. Collaboration plays an important role in her practice. She makes art not only to be looked at, but as a way to create connection between people.
In projects such as *Het Zonnekleed*, Isa creates a sunshade for Bospolderplein in Rotterdam together with artist Tonny van Sommeren and with participants from the neighborhood. By crocheting together, space is created for meeting, conversation, and sharing knowledge. Her work is characterised by colour, humour, and clear texts, making social themes such as sustainability, identity, and living together accessible.
Isa refers to herself as a “Social Illustrator”: someone who uses art to share stories and create connections between people of different ages and backgrounds.
Daphne van den Berg | Kraplappen
Daphne van den Berg is een Nederlandse textielkunstenaar die werkt met oude stoffen, borduurwerk en handgemaakte technieken. Ze gebruikt vooral verweerde Staphorster stoffen uit de regio waar haar familie vandaan komt. Door deze materialen opnieuw te bewerken, geeft ze ze een nieuw leven.
Borduren is voor haar een langzaam en herhalend proces, bijna als een ritueel. Het is een manier om stil te staan bij verandering, verlies en herinnering. Haar werk gaat over verbondenheid met een plek, over afkomst en over hoe landschappen en tradities kunnen verdwijnen, maar ook opnieuw verbeeld kunnen worden.
Daphne werkt regelmatig samen met lokale ambachtslieden en volkskunstenaars. Zo combineert ze bestaande technieken en verhalen met haar eigen beeldtaal, en ontstaan werken die stevig geworteld zijn in erfgoed, maar tegelijk heel persoonlijk zijn.
—
Daphne van den Berg is a Dutch textile artist who works with old fabrics, embroidery, and handmade techniques. She mainly uses weathered Staphorst fabrics from the region her family comes from. By reworking these materials, she gives them a new life.
Embroidery is a slow and repetitive process for her, almost like a ritual. It is a way to pause and reflect on change, loss, and memory. Her work is about connection to place, about origin, and about how landscapes and traditions can disappear, but also be reimagined.
Daphne often collaborates with local craftspeople and folk artists. In this way, she combines existing techniques and stories with her own visual language, resulting in works that are deeply rooted in heritage while remaining very personal.
Merel van Erpers Roijaards | Orchestra no. 1, or a Banjo Playing Sculpture
Merel van Erpers Roijaards werkt vanuit het idee dat al haar werk samen één groot verhaal vormt. Ze combineert textiel met performance en locatie-specifiek werk. Haar installaties en kostuums zijn vaak geïnspireerd op folklore, maar dan vertaald naar een hedendaagse of toekomstige vorm.
Ze maakt zowel draagbare kostuums voor mensen als grote textiele werken voor gebouwen en plekken. De kostuums voor mensen worden vaak gebruikt in performances of installaties. De ruimtelijke kostuums ontstaan altijd vanuit onderzoek naar de plek zelf en zijn speciaal voor die locatie ontworpen.
Merel ziet haar praktijk als een grote opera. Elk object speelt daarin een rol: een kostuum kan een personage zijn, een sculptuur een rekwisiet en een installatie het decor. Samen vormen ze één groeiend geheel waarin materialen, verhalen en plekken met elkaar verbonden zijn.
—
Merel van Erpers Roijaards works from the idea that all her work together forms one large story. She combines textiles with performance and site-specific work. Her installations and costumes are often inspired by folklore, translated into a contemporary or future form.
She makes both wearable costumes for people and large textile works for buildings and places. The costumes for people are often used in performances or installations. The spatial costumes always originate from research into the site and are designed specifically for that location.
Merel sees her practice as one large opera. Each object plays a role within it: a costume can be a character, a sculpture a prop, and an installation the set. Together they form one growing whole in which materials, stories, and places are connected.
Deze tentoonstelling wordt medemogelijk gemaaakt door
